
وقتی شب آرام آرام به خلوت خاموش من پا می گذارد.......
... و من در ستاره باران خدا ستاره تو را ندارم ...
حضور آرامت مدتهاست در کنارم نیست....
لبخند شیرینت را ندارم
وقتی تنهای تنهایم و
یاد تو تنها مهمان شبهای بی صبح من است
من می مانم و یاد تو و دلی پر درد