
به من عشق تعارف نکنید...
قبلا صرف شده ...
به دستانم فندکی ، کبریتی ، سنگ آتش زنه ای برسانید ،
تا برای هضم عشقم سیگاری آتش بزنم
نظرات شما عزیزان:
ژیلا 
ساعت13:03---28 آبان 1391
خیلی سخته آدم کسی رو نداشته باشه…
دلش لک بزنه که با یکی درد دل کنه ولی هیچکی نباشه…
نتونه به هیچکی اعتماد کنه…
هر چی سبک سنگین کنه تا دردش رو به یکی بگه نتونه,
آخرش برسه به یه بن بست …
تک و تنها با یه دلی که هی مجبورش میکنه اونو خالی کنه …
اما راهی رو نمیبینه سرش روکه بالا میکنه آسمون رو میبینه
به اون هم نمیتونه بگه…
خبری از آسمون هم ندیده
مگه چند بار اشکهای شبونش رو پاک کرده…؟!
بهش محل هم نداده
تا رفته گریه کنه زود تر از اون بساط گریه اش رو پهن کرده تا کم نیاره …
خیلی سخته ادم خودش رو به تنهایی خوش کنه اما دلی داشته باشه که مدام از تنهایی بناله
|