
چه غریب ماندی ای دل نه غمی نه غمگساری
نه به ا نتظـار یاری ، نه ز یار انتظـاری
غــم اگــر بــه کــوه گـویــم ، بــگـریــزد و بــریــزد
کــه دگــر بــدیـن گــرانـی نـتـوان کشیــد بــاری
سحرم کشیده خنجر که چرا شبت نکشته ست
تــو بـکــش که تا نیفـتـد دگـرم بـه شـب گـذاری
نه چنان شکسـت پشتـم که دوبـاره سـر بـرآرم
منـم آن درخـت پیـری که نـداشـت بـرگ و بـاری ...
نظرات شما عزیزان:
|